indywidualność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

indywidualność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌĩndɨvʲiduˈwalnɔɕʨ̑], AS[ĩndyvʹidualność], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.epenteza ł akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zbiór cech stanowiących osobowość danego człowieka; specyfika każdej osoby, jej odrębność
(1.2) człowiek o specyficznych lub szczególnych cechach wyróżniających go na tle otoczenia
odmiana:
(1.1) blm,
(1.2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) silna indywidualność
synonimy:
(1.1) osobowość, odrębność, oryginalność
(1.2) oryginał, ekscentryk
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. indywidualizm m, indywidualista m, indywidualistka ż, indywiduum n, indywidualizacja ż, indywidualizowanie n
czas. indywidualizować ndk.
przym. indywidualny, indywidualistyczny
przysł. indywidualnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1) łac.
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: