harap

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

harap (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈxarap], ASarap]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. bicz z krótkim trzonkiem i długim plecionym rzemieniem, używany głównie na psy myśliwskie; zob. też harap w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) korbacz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. herab! → tutaj (okrzyk myśliwych przy poskramianiu psów)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.

harap (język węgierski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) gryźć
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: