ubić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ubić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈubʲiʨ̑], AS[ubʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od: ubijać

czasownik zwrotny ubijać się

(2.1) aspekt dokonany od: ubijać się
odmiana:
(1.1) zob. ubijać
przykłady:
(1.1) Choć przyobiecał panu Skellenowi, że ową dziewczynę ubije, przy życiu ostawił[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ubicie n, ubijacz mrz, ubijak mrz ubijanie n
czas. bić ndk., ubijać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: ubijać
(2.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: ubijać się
źródła:
  1. Andrzej Sapkowski, Wieża Jaskółki, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.