ogar

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ogar (język polski)[edytuj]

ogar (1.1)
wymowa:
IPA[ˈɔɡar], AS[ogar]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) gończy pies myśliwski

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) reg. pozn.  łobuz[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ogary poszły w las.[2]
(1.1) Ogary biegły z trudem i kaleczyły się, zapadając w śniegu.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) łogar
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) pies
hiponimy:
(1.1) ogarczyca
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ogarczyca
zdrobn.  ogarek
związki frazeologiczne:
etymologia:
prawdopodobnie węg.  agár[3]
uwagi:
zob.  też ogar w Wikipedii
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Kynologia
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło kociamber w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 Stanisław Żeromski: Popioły, tom I, rozdział I: „ W górach”
  3. Problem orientalnej etymologii polskiego ogar