gadka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gadka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. rozmowa, mowa, mówienie
(1.2) pot. plotka, pogłoska[1]
(1.3) daw. bajka, podanie, opowieść[1]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Wykańcza mnie ta cała gadka o zdrowiu i bezpieczeństwie.[2]
(1.3) Gawęda, ludowa gadka jest niejakozarezerwowanadla opowieści w wersji mówionej.[3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gadanie n, gadana ż, gadanina ż, gadatliwość ż, gadałka ż, gadulstwo n
czas. zagadać, wygadywać, wygadać, gadać ndk., pogadać dk.
wykrz. gadu-gadu, gadanie
związki frazeologiczne:
gadka szmatka
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Jeremy Clarkson, Świat według Clarksona, 2011
  3. Iwona Rzepnikowska, Inspiracje ludowe w literaturach słowiańskich XI-XXI wieku, s. 85