Przejdź do zawartości

gadatliwość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

gadatliwość (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tych, którzy gadatliwi
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) gadatliwość + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gadulstwo, rozmowność, wielomówność, elokwencja
antonimy:
(1.1) małomówność, milkliwość, milczkowatość, mrukowatość, burkliwość
hiperonimy:
(1.1) wada
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gadka ż, gadanina ż, gadulstwo n, gaduła m/ż, gadułka m/ż, gadacz m, gadaczka ż, gadanie n
czas. gadać ndk., gadulić ndk.
przym. gadatliwy, gadulski
wykrz. gadu-gadu, gadanie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. gadatliwy + -ość
uwagi:
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego[2], Uniwersalny słownik języka polskiego[3]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „gadatliwość” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „gadatliwość” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.