figlio

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

figlio (język włoski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) syn
(1.2) (w lm) dzieci, potomkowie
(1.3) przen. konsekwencja, wynik
odmiana:
lp figlio; lm figli
przykłady:
(1.1) Mio figlio ha cinque anniMój syn ma pięć lat.
(1.2) Loro non possono avere figli.Oni nie mogą mieć dzieci.
(1.3) Il successo è figlio dell'audacia.Sukces to dziecko odwagi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) risultato, conseguenza, prodotto, frutto
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. figlia ż, figliastra ż, figliastro m, figliata ż, figlioccia ż, figlioccio m, figliolanza ż, figliolo m, filiale ż, filiazione ż, figliola ż
czas. figliare
przym. filiale
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. fīlius[1]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Rodzina
źródła: