figlia

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

figlia (język włoski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) córka
(1.2) dziewczyna, młoda kobieta
odmiana:
(1) lp figlia; lm figlie
przykłady:
(1.1) La figlia di Maria si chiama Anna.Córka Marii nazywa się Anna.
(1.2) Marta è una buona figlia.Marta to dobra dziewczyna.
składnia:
kolokacje:
(1.1) figlia unicajedynaczka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. figliastra ż, figliastro m, figliata ż, figlio m, figlioccia ż, figlioccio m, figliolanza ż, figliolo m, filiale ż, filiazione ż, figliola ż
czas. figliare
przym. filiale
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. fīlia[1]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Rodzina
źródła: