Przejdź do zawartości

ewakuacja

Przejrzana
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

ewakuacja (język polski)

[edytuj]
ewakuacja (1.1) powodzian
wymowa:
IPA: [ˌɛvakuˈwat͡sʲja], AS: [evakuacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.epenteza ł akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia; zob. też ewakuacja w Wikipedii
(1.2) żart. pospieszny wyjazd
(1.3) fiz. opróżnienie z powietrza
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) próbna ewakuacja • plan ewakuacji • zarządzić / zorganizować / przeprowadzać ewakuację • kierować ewakuacją • przymusowa / dobrowolna ewakuacja
(1.3) ewakuacja bańki żarówki / lampy elektronowej
synonimy:
(1.1) exodus, odwrót
(1.2) ucieczka, rejterada
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ewakuowanie n, ewakuant m
czas. ewakuować
przym. ewakuacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.3) Według autorów Ilustrowanego słownika technicznego dla wszystkich w tym znaczeniu słowo „ewakuacja” było w 1963 r. określane jako niepolecane zarówno w języku technicznym, jak i w mowie potocznej[2].
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „ewakuacja” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
  2. Heliodor Chmielewski, Ignacy Baran, Stefan Skupiński, Ilustrowany słownik techniczny dla wszystkich, t. A-M, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1963, s. 6 i 119.