elewacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

elewacja (język polski)[edytuj]

elewacja (1.1)
wymowa:
IPA[ˌɛlɛˈvaʦ̑ʲja], AS[elevacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) archit. bud. zewnętrzna powierzchnia ściany budynku z wszystkimi znajdującymi się na niej elementami; zob. też elewacja w Wikipedii
(1.2) astr. wysokość ciała niebieskiego podawana w stopniach; kąt zawarty między horyzontem a prostą skierowaną do ciała niebieskiego
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) elewacja budynku / domu / szkoły • elewacja z cegły / cegły klinkierowej / drewna / kamienia / klinkieru / sidingukłaść / położyć / robić / zrobić / wykonać / wykończyć elewację
(1.1) elewacja słońca
synonimy:
(1.2) wysokość
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) fasada
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.