ekspansja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ekspansja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɛksˈpãw̃sʲja], AS[ekspãũ̯sʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.samogł.+n/m+szczelin.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rozprzestrzenianie się czegoś na jakimś obszarze
(1.2) zajmowanie przez państwo, cesarstwo nowych terytoriów[1]
(1.3) zdobywanie rynków zbytu
(1.4) zwiększanie się objętości substancji podczas przemian termodynamicznych w urządzeniach technicznych
(1.5) przekształcanie sygnału telekomunikacyjnego w taki sposób, aby wzmocnienie sygnałów o większej amplitudzie było większe
odmiana:
przykłady:
(1.1) Ekspansja islamu doprowadziła do odcięcia formującej się Europy od ziem azjatyckich i afrykańskich. Trwające od czasów Aleksandra Wielkiego otwarcie śródziemnomorskiego świata Greków i Rzymian na wschód i południeprzeszło do historii.[3]
(1.2) Zasięg oddziaływania ideologii imperialnej, „wiary" w nią, wyznacza natomiast potencjalny zasięg ekspansji imperium. Ekspansja jest zaś drugim obok ideologii (misji) i ściśle z nią związanym elementem definiującym imperium.[4]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. ekspandować
przym. ekspansyjny, ekspansywny
rzecz. ekspansjonizm m
przysł. ekspansywnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  3. Leszek Moczulski, Narodziny Międzymorza: Ukształtowanie ojczyzn, powstanie państw oraz układy geopolityczne wschodniej części Europy w późnej starożytności i we wczesnym średniowieczu, str. 373.
  4. Andrzej Nowak, Od imperium do imperium: spojrzenia na historię Europy Wschodniej , Wydawnictwo Arcana, 2004.