dziki lokator

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dziki lokator (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʥ̑ici lɔˈkatɔr], AS[ʒ́iḱi lokator], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. osoba, która zajęła lokal bez zgody właściciela
odmiana:
(1.1) związek zgody,
przykłady:
(1.1) Pozbycie się dzikich lokatorów to często walka z wiatrakami.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) por. squatter
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. z Internetu