lokator

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

lokator (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[lɔˈkatɔr], AS[lokator]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu
(1.2) hist. założyciel wsi lub miasta dokonujący lokacji

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) pot. urządzenie, które określa położenia czegoś
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) zasadźca
(2.1) lokalizator
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) najemca, mieszkaniec
hiponimy:
(1.1) sublokator, współlokator, walet
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. lokal m, lokowanie n, lokacja ż, ulokowanie n, lokalizator m, lokalizacja ż, lokalizowanie n, zlokalizowanie n
forma żeńska lokatorka ż
czas. lokować ndk., ulokować dk., lokalizować ndk., zlokalizować dk.
przym. lokatorski, lokalowy
przysł. lokatorsko, lokalowo
związki frazeologiczne:
dziki lokator
etymologia:
uwagi:
zob. też lokator w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła: