dziedziczenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

dziedziczenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌʥ̑ɛ̇ʥ̑iˈʧ̑ɛ̃ɲɛ], AS[ʒ́ėʒ́ičńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. -ni… akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas.  od: dziedziczyć (nazwa czynności)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W sądzie zebrali się wszyscy uprawnieni do dziedziczenia po zmarłym.
(1.1) Kolejną właściwością NTFS jest dziedziczenie uprawnień, dzięki czemu przypisane do folderu uprawnienia domyślnie przenoszą się na wszystkie znajdujące się w nim podfoldery i pliki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) inform.  dziedziczenie uprawnień • dziedziczenie majątku
synonimy:
antonimy:
(1.1) niedziedziczenie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  dziedziczyć, odziedziczyć, wydziedziczyć
rzecz.  dziedzic, dziedziczka, dziedzictwo, dziedziczność
przym.  dziedziczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: