odziedziczyć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

odziedziczyć (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. dziedziczyć)

(1.1) aspekt dokonany od: dziedziczyć
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. odziedziczenie n, dziedziczenie n, wydziedziczenie n, dziedziczność ż
czas. wydziedziczyć, dziedziczyć ndk.
przym. dziedziczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: dziedziczyć
źródła: