Przejdź do zawartości

dziedzictwo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

dziedzictwo (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) dobra zachowane dla następnych pokoleń
(1.2) majątek przejęty po kimś
(1.3) prawo przekazywania czegoś
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) "Antropolodzy mają prawo twierdzić, że przyczynili się do zachowania kulturowego dziedzictwa społeczeństw, które badali, […]. Lecz prawdą jest również, mieli oni swój udział, czasem tylko pośredni, w utrzymywaniu struktur władzy reprezentowanych przez system kolonialny"[1].
(1.1) Dziedzictwo to było już wielokrotnie opisywane w literaturze przedmiotu, nie ma więc potrzeby ponawiania szczegółowego opisu tego zjawiska[2].
(1.1) Nie powinniśmy zapominać o naszym dziedzictwie kulturowym.
składnia:
kolokacje:
(1.1) architektoniczne dziedzictwo • dziedzictwo kulturoweliterackie dziedzictwo • światowe dziedzictwo • wiekowe dziedzictwo
synonimy:
(1.1) spuścizna, scheda, sukcesja, puścizna, ojcowizna, patrymonium, dorobek
(1.2) spadek, scheda, dorobek
(1.3) dziedziczenie, dziedziczność
antonimy:
(1.2) wydziedziczenie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dziedzic m, dziedziczka ż, dziedziczność ż, dziedziczenie n, odziedziczenie n, wydziedziczenie n
czas. dziedziczyć ndk., wydziedziczyć dk.
przym. dziedziczny, bezdziedziczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
nie mylić z: dziewictwo
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Antropologia i kolonializm, czyli o kulturowo-politycznym uwikłaniu reprezentacji w: Wojciech Kruszelnicki, Kultura i Historia, [archiwizacja 24.07.20200, dostęp 29.10.2025], {{#isbn:1642-9826}}.
  2. Edmund Wnuk-Lipiński, Demokratyczna rekonstrukcja : z socjologii radykalnej zmiany społecznej, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.