Przejdź do zawartości

cyc

Przejrzana
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
, IPA: [t͡sɨt͡s], AS: [cyc]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) grub. pierś kobieca, rzadziej zwierzęca
(1.2) daw. włók. rodzaj wzorzystej tkaniny bawełnianej, odmiana perkalu[1]

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) reg. człowiek wyzyskujący innych, skąpiec, pieczeniarz[2]
odmiana:
(1.1)
(1.2)
przykłady:
(1.1) Zobacz, jakie ona ma duże cyce!
(1.2) Jakoż kniahini miała na sobie suknię ze spłowiałego cycu, kożuch na wierzchu i jałowicze buty na nogach[3].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) cycek, pierś, melon
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) materiał
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cycówa ż, cycnik m, cycowanie n
zdrobn. cycek m, cycuś m
czas. cycować ndk.
przym. cycowy, cycaty
związki frazeologiczne:
szczucie cycem
etymologia:
(1.1) niem. Zitzesutki zwierzęce, wulg. pierś kobieca[4]
(1.2) niem. Zitz[5]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło „cyc” w: Słownik wyrazów obcych, red. Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-11487-8.
  2. Ludwik Stomma, Słownik polskich wyzwisk, inwektyw i określeń pejoratywnych, s. 33, Warszawa, Oficyna Wydawnicza Graf-Punkt, 2000, ISBN 83-87988-72-3.
  3. Henryk Sienkiewicz, Ogniem i mieczem
  4. Hasło „cyc I” w: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 47.
  5. Hasło „cyc II” w: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 47.
wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) ciąć[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) war. cąc
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Roman Drzeżdżon, Grzegorz J. Schramke, Słowniczek polsko-kaszubski, Region, Gdynia 2003-2012, ISBN 978-83-7591-191-6.