przecinać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przecinać (język polski)[edytuj]

droga przecina (1.3) drugą
wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. przeciąć)

(1.1) dzielić na części ostrym narzędziem
(1.2) przerywać ciągłość jakiejś powierzchni
(1.3) o linii, drodze: przebiegać w poprzek
odmiana:
(1.1-3) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Błyskawicznie Matfiej przecina postronki, obaj z Prokopem odrąbują dyszel[1].
(1.3) Potok przecinał nam jeszcze dwukrotnie drogę, bo płynął zygzakiem[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przecinak m, przecinka ż, przecięcie n, przecinanie n, przecinek m
czas. ciąć ndk., przeciąć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zofia Kossak, Błogosławiona wina, 1953, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Andrzej Stasiuk, Biały kruk, 1955, Narodowy Korpus Języka Polskiego.