broń biała

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

broń biała (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbrɔ̃ɲ ˈbʲjawa], AS[brõń bʹi ̯au̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński

(1.1) wojsk. ogół broni służącej do walki wręcz[1]; zob. też broń biała w Wikipedii
odmiana:
(1.1) związek zgody, blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) posługiwać się / władać bronią białą • kolekcjonować / zbierać broń białą
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) broń
hiponimy:
(1.1) broń drzewcowabroń obuchowabroń obuchowo-siecznabroń siecznabroń tnącabroń tnąco-kłującabroń kłująca
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) por. broń palna • broń miotająca • broń osobista
tłumaczenia:
źródła: