bezskuteczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bezskuteczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) nieprzynoszący żadnego z oczekiwanych skutków
(1.2) praw. o czynności prawnej taki, który pozostając co do zasady ważny, tymczasowo nie ma skutków prawnych do czasu uzyskania zgody osób trzecich albo będąc ważnym, ograniczony jest tak by nie łamać praw osób trzecich
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) daremny, bezowocny, próżny, bezpłodny, czczy, nadaremny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bezskuteczność ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: