bezrobocie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bezrobocie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ], AS[bezroboće], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ekon. stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących podjąć nie może jej znaleźć; zob. też bezrobocie w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W Poznaniu jest najniższe bezrobocie w kraju.
(1.1) W Hiszpanii jest najwyższe bezrobocie wśród państw UE.
składnia:
kolokacje:
(1.1) bezrobocie wynosi 5% (pięć procent/procentów) = 5% ludności nie ma pracystopa bezrobociapot. iść na bezrobocie = stawać się bezrobotnym, tracić pracę
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. bezrobotny
rzecz. bezrobotny m
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. bez- + robota (robić)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: