azyl

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

azyl (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈazɨl], AS[azyl] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miejsce ucieczki, bezpieczne schronienie; zob. też azyl w Wikipedii
(1.2) schronienie udzielane przez państwo osobie prześladowanej przez własny kraj ze względów politycznych; zob. też azyl polityczny w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.2) azyl politycznyazyl terytorialnyazyl dyplomatyczny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. azylant m
przym. azylowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. asylum, gr. ἄσυλον
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

azyl (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) azyl
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

azyl (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) azyl (polityczny)[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) právo azylu • požiadať o azyl
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. azylant m, azylantka f
przym. azylový
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 19, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.