antypoda
antypoda (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec przeciwległych obszarów na kuli ziemskiej[1]
- (1.2) przen. człowiek o krańcowo różnym sposobie myślenia i odmiennych cechach charakteru w stosunku do innej porównywanej osoby[1]
- odmiana:
- (1.1-2) [2]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik antypoda antypodzi dopełniacz antypody antypodów celownik antypodzie antypodom biernik antypodę antypodów narzędnik antypodą antypodami miejscownik antypodzie antypodach wołacz antypodo antypodzi depr. M. i W. lm: (te) antypody
- przykłady:
- (1.1) Australijczycy to nasi antypodzi, ponieważ mieszkają na przeciwnym krańcu Ziemi.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) mieszkaniec antypodów
- (1.2) antagonista, oponent, przeciwnik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) antipodean / Antipodean, lm antipodes / Antipodes; (1.2) antipode
- białoruski: (1.1) антыпод m; (1.2) антыпод m
- duński: (1.1) antipode w; (1.2) antipode w
- esperanto: (1.1) antipodo, antipodulo; (1.2) antipodo, antipodulo
- niemiecki: (1.1) Antipode m; (1.2) Antipode m
- źródła:
- 1 2 Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, Halina Zgółkowa (red.), t. 1–50, Wydawnictwo Kurpisz, Poznań 1994–2005, ISBN 978-83-900203-3-4.
- ↑
Hasło „antypoda” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego, wyd. IV, Warszawa 2020.
