odmienny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

odmienny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ], AS[odmʹi ̯•ny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.gemin.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) różny
(1.2) jęz. podlegający odmianie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mimo że Jacek i Ryszard bliźniakami, mają odmienne charaktery.
składnia:
(1.1) odmienny od czegoś (D.)[1]
kolokacje:
synonimy:
(1.1) różny
antonimy:
(1.1) identyczny, taki sam
(1.2) nieodmienny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. odmiana ż, odmieniec m, odmiennia ż, odmienność ż, odmienianie n, odmienienie n
czas. odmieniać ndk., odmienić dk.
przysł. odmiennie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.