antał

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: aantalAntalantalantall

antał (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈãntaw], AS[ãntau̯], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) beczka używana do przechowywania wina i innych trunków; zob. też antał w Wikipedii
(1.2) zawartość antała (1.1)
odmiana:
przykłady:
(1.1) Antał starego wina każ dobyć z piwnicy (Julian Ursyn Niemcewicz: Powrót posła)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
daw. ćwierćbeczek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. antałek
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Antal z węg.[1]
uwagi:
zob. też antał w Encyklopedii staropolskiej
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 26, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.