Henryk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈxɛ̃nrɨk], ASnryk], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Henryk zawsze był wspaniałym programistą.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pan Henryk • brat / kuzyn / wujek / dziadek Henryk • mężczyzna imieniem (o imieniu) Henryk • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Henryk • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Henryk • otrzymać / dostać / przybrać imię Henryk • dzień imienin / imieniny Henryka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) imię męskie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Henrykowa ż, Henrykówna ż, Henrykowo n
forma żeńska Henryka ż
zdrobn. Heniek m, Henio, Heniuś, Henryczek, Henryś
przym. Henrykowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
germ. heim + richi 'ognisko domowe' + 'potężny, bogaty'[1]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 239.