конец

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

конец (język bułgarski)[edytuj]

transliteracja:
konec
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) nitka
odmiana:
przykłady:
(1.1) Мащехата ме изпрати да купя игла и конец, ще ми шие риза.Macocha mnie wysłała, żebym kupił igłę i nitkę, uszyje mi koszulę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

конец (język rosyjski)[edytuj]

transliteracja:
konec
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) koniec
(1.2) tylko lm namiary
odmiana:
(1.1)
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Нача́лом её конца́ стал день 18 а́вгуста 1992 го́да, когда́ компа́ния была́ объя́влена банкро́том.Początkiem jej końca stał się dzień 18 sierpnia 1992 roku, gdy ogłoszono upadłość spółki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. кончина f
czas. кончать ndk., кончаться ndk., кончить ndk., кончиться ndk.
przysł. наконец
związki frazeologiczne:
сводить концы с концамиwiązać koniec z końcem; концы в водуbez śladu, nic nie wiadomo, wszystko szyte kryte, szukaj winowajcyв конце концов
etymologia:
uwagi:
źródła: