адзін

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

адзін (język białoruski)[edytuj]

transliteracja:
adzìn
wymowa:
znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) jeden

zaimek

(2.1) sam, (jeden)
(2.2) pewien, jakiś

przymiotnik

(3.1) samotny
odmiana:
(1-3) m адзін, ż адна, n адно, lm адны
przykłady:
(1.1) З-за грыпу на заняткі прыйшоў толькі адзін вучань.Z powodu grypy na zajęcia przyszedł tylko jeden uczeń.
(1.1) Полацкадзін са старажытных гарадоў на тэрыторыі ўсходняй Еўропы.Połock to jedno z najstarszych miast na terytorium Europy wschodniej.
(2.1) Ён заўсёды адзін спраўляецца з праблемамі.On zawsze sam radzi sobie z problemami.
(2.2) Калісьці адзін чалавек хацеў купіць бегемота.Kiedyś pewien człowiek chciał kupić sobie hipopotama.
(3.1) Ён ішоў адзін-адзінокі.On szedł samotny.
składnia:
kolokacje:
адна дарогаjedno wyjście • адным вухам чуць
synonimy:
(2.2) нейкі
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. адзінства n, адзінка ż, адзінота ż
przym. адзіны, адзінокі
związki frazeologiczne:
адзін другога вартыwart jeden drugiego
адзін на адзін
адзін пад адзін
адзін перад адным
адзін у адзін
стаяць адной нагой у магіле
усе як адзін
на адной назе
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Białoruski - Liczebniki
źródła: