żarłoczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

żarłoczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʒarˈwɔʧ̑nɨ], AS[žaru̯očny] ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odznaczający się ogromnym apetytem[1]
(1.2) przen. intensywny, wyrażający pożądanie, pragnienie
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) łakomy, łapczywy, łasy[2]; rzad. żarłocki
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. żer m, żerowisko n, żarłoczność ż, żarłok m, żarłocznik m, żarłoctwo n, żarło n, żarłacz m, żarcie n, żerowanie n, zżarcie n, zżeranie n
czas. żreć ndk., zeżreć dk., zżerać ndk.
przym. żarłocki
przysł. żarłocznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: