secundario

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

secundario (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[se.kun̦.ˈda.rjo]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wtórny, ponowny
(1.2) wtórny, poboczny, uboczny
(1.3) drugorzędny, pomocniczy
(1.4) szkoln.  średni, drugiego stopnia
(1.5) geol.  mezozoiczny
(1.6) elektr.  wtórny, indukowany

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) (Kuba) sekundnik[1]
odmiana:
(1) lp  secundario m , secundaria f ; lp  secundarios m , secundarias f 
(2) lm  secundarios
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.2) efecto secundariowtórne zjawiskoreacción secundariareakcja wtórna
(1.4) enseñanza secundariakształcenie średnieescuela secundariaszkoła średniaEducación Secundaria Obligatoria(Hiszpania) gimnazjum
(1.6) corriente secundariaprąd wtórnycircuito secundarioobwód wtórny
synonimy:
(1.1) segundo
(1.2) colateral
(1.3) accesorio
(1.4) medio, segundo
(1.5) mesozoico
(1.6) inducido
(2.1) segundero
antonimy:
(1.1) primario, primero
(1.2) principal, elemental, indispensable, vital
(1.3) principal, importante, indispensable
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  secundar
przysł.  secundariamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  secundarĭus
uwagi:
źródła:
  1. hasło secundario w: Real Academia Española: Diccionario de la lengua española, 2001.