towarzystwo wzajemnej adoracji

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

towarzystwo wzajemnej adoracji (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌtɔvaˈʒɨstfɔ vzaˈjɛ̃mnɛj ˌadɔˈraʦ̑ʲji], AS[tovažystfo vzai ̯mnei ̯ adoracʹi ̯i], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

związek frazeologiczny

(1.1) iron.  grupa osób popierających się nawzajem, prawiących sobie wzajemnie komplementy[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Krysia z Hanką to towarzystwo wzajemnej adoracji. Jak jedna coś powie, to druga zaraz przytaknie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kasta, klan, klika, koteria, mafia, sitwa; żart.  krewni i znajomi królika; przest.  kamaryla[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Lidia Wiśniakowska, Słownik synonimów PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007, ISBN 978-83-01-17382-1, s. 108-109