rzymianin

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Rzymianin

[edytuj] rzymianin (język polski)

wymowa: IPA: [ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn], AS: [žỹmʹi ̯ä̃ńĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie• podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski• nazal. nazalizacja• i → j i czytane jako /j/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mieszkaniec Rzymu

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza rzymian|in, ~ina, ~inowi, ~ina, ~inem, ~inie, ~inie; lm liczba mnoga ~ie, ~, ~om, ~, ~ami, ~ach, ~ie przykłady:

(1.1) Mario był rzymianinem, w Neapolu przebywał tylko w delegacji.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: forma żeńska rzymianka; rzecz. rzeczownik Rzym; przym. przymiotnik rzymski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• duński: (1.1) romer w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) romano
• francuski: (1.1) Romain m rodzaj męski
• grecki: (1.1) Ρωμαίος m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) romano m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Römer m rodzaj męski