pierdzieć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] pierdzieć (język polski)

wymowa:
IPA[ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑], AS[pʹi ̯erʹʒ́ėć], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. i → j  
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) wulg.  wypuszczać gazy trawienne
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) puścić bąka, puszczać gazy, reg. śl.  dżistać, prukać
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  dk.  pierdnąć
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł.   *pьrděti[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Heinz Schuster-Šewc, Historisch-etymologisches Wörterbuch der ober- und niedersorbischen Sprache, Budziszyn, Ludowe nakładnistwo Domowina, 1980–1989.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach