native speaker

native speaker (użycie wyrażenia obcego w języku polskim)

wymowa:

(spolszczona) ‹nejtiw spiker›

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba posługująca się danym językiem jako językiem ojczystym

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	native speaker	native speakerzy
dopełniacz	native speakera	native speakerów
celownik	native speakerowi	native speakerom
biernik	native speakera	native speakerów
narzędnik	native speakerem	native speakerami
miejscownik	native speakerze	native speakerach
wołacz	native speakerze	native speakerzy

przykłady:

(1.1) Nasza szkoła językowa oferuje kursy języka angielskiego z konwersacjami z udziałem native speakerów.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) rodzimy użytkownik języka

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik native speakerka

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. angielski native speaker

uwagi:

tłumaczenia:

• afrykanerski: (1.1) moedertaalspreker
• angielski: (1.1) native speaker
• holenderski: (1.1) moedertaalspreker m rodzaj męski, moedertaalspreekster f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Muttersprachler m rodzaj męski

źródła:

native speaker (język angielski)

wymowa:

znaczenia:

związek wyrazów w funkcji rzeczownika policzalnego

(1.1) native speaker

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza native speaker lm liczba mnoga native speakers

przykłady:

(1.1)

składnia:

(1.1) native speaker of

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) ang. angielski native + speaker

uwagi:

źródła: