native speaker

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] native speaker (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba korzystająca z konkretnego języka jako języka ojczystego^[1]

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza native speaker, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ze, ~ze; lm liczba mnoga ~zy, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~zy^[2][3] przykłady:

(1.1) Nasza szkoła językowa oferuje kursy języka angielskiego z konwersacjami z udziałem native speakerów.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: ang. angielski native speaker
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) native speaker
• niemiecki: (1.1) Muttersprachler m rodzaj męski

źródła:

1. ↑ hasło native speaker w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
2. ↑ native speaker i Muttersprachler w: Poradnia językowa PWN.
3. ↑ hasło native speaker w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.

[edytuj] native speaker (język angielski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) native speaker

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza native speaker lm liczba mnoga native speakers przykłady:

(1.1)

składnia: (1.1) ~ of
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: ang. angielski native + speaker
uwagi: