jon
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] jon (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) fiz. chem. atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni); zob. też jon w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik jon jony dopełniacz jonu jonów celownik jonowi jonom biernik jon jony narzędnik jonem jonami miejscownik jonie jonach wołacz jonie jony
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- tłumaczenia:
- źródła:
[edytuj] jon (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- odmiana:
- (1.1) en jon, jonen, joner, jonerna
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Natur och Kultur, s. 228, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12412-1.
