glanc

glanc (język polski)

wymowa:

IPA: [ɡlãnʦ̑], AS: [glãnc], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot. potocznie połysk

(1.2) reg. pozn. regionalizm poznański lukier w przypadku szneki z glancem

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	glanc
dopełniacz	glancu
celownik	glancowi
biernik	glanc
narzędnik	glancem
miejscownik	glancu
wołacz	glancu

przykłady:

(1.1) Wypastuj buty, bo straciły glanc.

składnia:

kolokacje:

(1.1) mieć/stracić glanc

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik glancować

rzecz. rzeczownik glancowanie

związki frazeologiczne:

na glanc

etymologia:

niem. niemiecki Glanz m rodzaj męski (połysk, blask)

uwagi:

inna pisownia glans

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: połysk

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: lukier

źródła: