bratobójca

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bratobójca (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. zabójca brata[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Bóg jednak nie ukarał zbrodniarza. Dlaczego ulitował się nad bratobójcą[2]?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zabójca
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bratobójstwo n
forma żeńska bratobójczyni f
przym. bratobójczy
przysł. bratobójczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. brat + -o- + -bójca
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło bratobójca w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. CKM, nr 5, Warszawa, 2001, Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.