bohema

bohema (język polski)

wymowa:

IPA: [bɔˈxɛ̃ma], AS: [boχẽma], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) środowisko artystów prowadzących swobodny, ekscentryczny tryb życia; zob. zobacz też bohema w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	bohema
dopełniacz	bohemy
celownik	bohemie
biernik	bohemę
narzędnik	bohemą
miejscownik	bohemie
wołacz	bohemo

przykłady:

(1.1) Podczas studiów przystąpił do miejscowej bohemy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ~ artystyczna

synonimy:

(1.1) cyganeria

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

nie mylić z Bohemia i bohemizm

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bohemianism
• francuski: (1.1) boheme m rodzaj męski

źródła: