besztać

besztać (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈbɛʃtaʨ̑], AS: [beštać] wymowa

znaczenia:

czasownik

(1.1) ostro strofować

odmiana:

przykłady:

(1.1) Kierownik beształ nas za każdym razem, gdy spóźnialiśmy się do pracy choćby pół minuty.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) ganić

antonimy:

(1.1) chwalić

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik besztanie n rodzaj nijaki

czas. czasownik zbesztać dk. aspekt dokonany

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: