wyciągać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wyciągać (język polski)[edytuj]

on wyciąga (1.5) rękę
wymowa:
IPA[vɨˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑], AS[vyćõŋgać], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) wydobywać, wyjmować coś z czegoś
(1.2) pytać, uzyskiwać informację
(1.3) osiągać, uzyskiwać
(1.4) czynić coś dłuższym
(1.5) wysuwać coś przed siebie

czasownik zwrotny

(2.1) pot. stawać się dłuższym
(2.2) położyć się
(2.3) przeciągnąć się, rozprostowywać kości
odmiana:
koniugacja I
przykłady:
(1.1) Wyciągnij książki z plecaka.
(1.2) Wyciągnij od niego, gdzie kupił ten płaszcz.
(1.3) - Ten samochód wyciągnie dwieście! - Żartujesz, chyba z górki!
(1.3) Marek pracuje na dwie zmiany. Wyciąga ze sześć kawałków na rękę!
(2.1) Po przejechaniu 100 km łańcuch mojego rowera wyciągnął się o kilka milimetrów.
(2.2) Marek wyciągnął się wygodnie na kanapie.
składnia:
kolokacje:
wyciągać pierwiastek
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wyciąganie n, wyciąg m, wyciągnięcie n
czas. wyciągnąć
związki frazeologiczne:
wyciągać kasztany z ognia czyimiś rękamiwyciągać nogi
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: