kanapa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kanapa (język polski)[edytuj]

kanapa (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[kãˈnapa], AS[kãnapa], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Bolesław ujął w objęcia, uniósł jak dziecko i złożył na stojącej w cieniu kanapie.[1]
(1.1) Wchodzi na kanapę, ma brudną od błota łapę.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) sofa, wersalka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. kanapowy
rzecz. kanapowiec m, kanapeczka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. canapé → kanapa[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. E. Orzeszkowa: Na prowincji
  2. Jerzy Bielunas, Sunia Pana Yapy
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło kanapa w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.