ciąganie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ciąganie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: ciągać
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) nieciąganie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ciągnięcie n, wyciąganie n, wyciągnięcie n, zaciąganie n, zaciągnięcie n, uciągnięcie n, ściąganie n, ściągnięcie n, ciąg m, ciągłość f, cięgno n, uciąg m, ciągnienie n, naciąg m, ściąga f, ściągawka f, wyciąg m, zaciąg m, ciągutka f
czas. ciągać ndk., ciągnąć ndk., wyciągać ndk., wyciągnąć dk., zaciągać ndk., zaciągnąć dk., uciągnąć dk., ściągać ndk., ściągnąć dk.
przym. ciągły, wyciągowy
przysł. ciągle
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. ciągać + -anie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: