wyłącznik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wyłącznik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik], AS[vyu̯õṇčʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.udziąs.nazal.asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) elektr. łącznik umożliwiający przerwanie obwodu elektrycznego przy prądzie zwarcia
(1.2) elektr. pot. przycisk z łącznikiem umożliwiający przerwanie obwodu zawierającego jakieś urządzenie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przed otwarciem odłącznika należy wcześniej otworzyć wyłącznik.
(1.2) Zepsuł się wyłącznik telewizora, może pan naprawić?
składnia:
kolokacje:
(1.1) otwierać/zamykać wyłącznik = przerywać/zamykać obwód wyłącznikiem; wyłącznik na napięcie 110 kV; prąd znamionowy/napięcie znamionowe wyłącznika
(1.2) wyłącznik światła/telewizora/…
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przełącznik m
czas. wyłączać
przysł. wyłącznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) od wyłączać
uwagi:
(1.1) nie mylić z: odłącznik, rozłącznik, stycznik
tłumaczenia:
źródła: