wyłącznik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wyłącznik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ɲik], AS[vyu̯õṇčʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. udziąs. nazal. asynch. ą  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) elektr.  łącznik umożliwiający przerwanie obwodu elektrycznego przy prądzie zwarcia
(1.2) elektr.  pot.  przycisk z łącznikiem umożliwiający przerwanie obwodu zawierającego jakieś urządzenie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przed otwarciem odłącznika należy wcześniej otworzyć wyłącznik.
(1.2) Zepsuł się wyłącznik telewizora, może pan naprawić?
składnia:
kolokacje:
(1.1) otwierać/zamykać wyłącznik = przerywać/zamykać obwód wyłącznikiem; wyłącznik na napięcie 110 kV; prąd znamionowy/napięcie znamionowe wyłącznika
(1.2) wyłącznik światła/telewizora/…
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  przełącznik m 
czas.  wyłączać
przysł.  wyłącznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) od wyłączać
uwagi:
(1.1) nie mylić z: odłącznik, rozłącznik, stycznik
tłumaczenia:
źródła: