odłącznik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

odłącznik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔdˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik], AS[odu̯õṇčʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.udziąs.nazal.asynch. ą 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) elektr. łącznik tworzący widoczną przerwę między stykami
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie wolno otwierać odłącznika, gdy w obwodzie płynie prąd.
składnia:
kolokacje:
(1.1) otwierać / zamykać odłącznik (= przerywać / zamykać obwód odłącznikiem) • odłącznik na napięcie 110 kV
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. odłączanie n, odłączenie n
czas. odłączać ndk., odłączyć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. odłączać
uwagi:
(1.1) nie mylić z: wyłącznik, rozłącznik, stycznik
tłumaczenia:
źródła: