wyć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wyć (język polski)[edytuj]

małpy wyją (1.1)
wymowa:
IPA[vɨʨ̑], AS[vyć] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach) wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć
(1.2) o ludziach przeciągle krzyczeć z bólu lub żałości
(1.3) pot. o ludziach fałszywie śpiewać
(1.4) o obiektach nieożywionych wydawać głuchy, przeciągły dźwięk
odmiana:
(1.1-4) koniugacja Xa
przykłady:
(1.1) Mądrość ludowa mówi, że jeśli wyje pies, to znaczy, że w pobliżu leży trup.
(1.2) Podczas zabiegu dziecko wyło bardziej ze strachu, niż z bólu.
(1.3) Przestań wyć, tego się nie da słuchać, zupełnie zniszczyłaś piosenkę!
(1.4) Wyjące syreny oznaczają nalot lub pożar.
składnia:
(1.1-2) wyć z + D.
kolokacje:
(1.2) wyć z bólu / nudy / tęsknoty / żalu / żałości
synonimy:
(1.1) skowyczeć
(1.2) krzyczeć, zawodzić
(1.3) fałszować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wycie n, wyjec m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: