wioślarz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wioślarz (język polski)[edytuj]

wioślarze (1.1)
wioślarze (2.1)
wymowa:
IPA[ˈvʲjɔ̇ɕlaʃ], AS[vʹi ̯ȯślaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.podw. art.i → j  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) sport. ktoś uprawiający wioślarstwo
(1.2) ktoś, kto wiosłuje

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) sport. środ. przyrząd treningowy, na którym ćwiczy się w sposób przypominający wiosłowanie
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Wioślarz posługuje się dwoma wiosłami osadzonymi w dulkach, siedząc tyłem do kierunku ruchu łodzi.
(2.1) Ćwiczenia na wioślarzu pomagają zmniejszyć ilość tkanki tłuszczowej, wysmuklić sylwetkę, zwalczyć cellulit, a także pozytywnie wpływają na samopoczucie.[1]
składnia:
kolokacje:
(2.1) wioślarz treningowy
synonimy:
(2.1) wiosła
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wiosło n, wiosełko n, wioślarstwo n, wiosłowanie n
forma żeńska wioślarka ż
czas. wiosłować ndk.
przym. wioślarski, wiosłowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. z Internetu