vintage

vintage (język polski)

vintage (1.1)

vintage (1.2)

wymowa:

(spolszczona) ‹wintydż›

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki

(1.1) szt. styl w modzie, muzyce i sztukach użytkowych, który nawiązuje do przeszłości, łącząc minione style ze współczesnymi; zob. też vintage w Wikipedii

(1.2) kulin. określenie wina, które pochodzi ze zbiorów z jednego roku; zob. też vintage (enologia) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2) nieodm., blm,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	vintage	vintage
dopełniacz	vintage	vintage
celownik	vintage	vintage
biernik	vintage	vintage
narzędnik	vintage	vintage
miejscownik	vintage	vintage
wołacz	vintage	vintage

przykłady:

(1.1) Za vintage uznaje się ubrania z poprzednich dekad albo starsze niż 25 lat.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.2) NV, non vintage

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. vintage

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) vintage; (1.2) vintage
• hiszpański: (1.1) vintage m, retro m; (1.2) cosecha ż
• rosyjski: (1.1) винта́ж m; (1.2) винта́ж m, миллези́м m
• ukraiński: (1.1) вінта́ж m; (1.2) мілези́м m, вінта́ж m

źródła:

vintage (język angielski)

old vintages (1.2)

vintage (2.2) car

wymowa:

IPA: /ˈvɪn.tɪd͡ʒ/

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zbiór

(1.2) rocznik (wina), vintage

(1.3) winobranie

(1.4) szt. vintage

przymiotnik

(2.1) klasyczny

(2.2) zabytkowy

czasownik

(3.1) zbierać

(3.2) tłoczyć

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: