uwodzić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

uwodzić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[uˈvɔʥ̑iʨ̑], AS[uvoʒ́ić], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; pot. podrywać kogoś
(1.2) niepostrzeżenie, skrycie oszukiwać, mamić; wpływać na kogoś
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Pan Jan uwodzi tylko mężatki.
(1.2) Dał się uwieść pozorom.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) podrywać, kokietować
(1.2) zwodzić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. uwodzenie n, uwodziciel, uwodzicielka
przym. uwodzicielski
przysł. uwodzicielsko
czas. wodzić, uwieść
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: