Przejdź do zawartości

kokota

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

kokota (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [kɔˈkɔta], AS: [kokota] ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. prostytutka
(1.2) przest. utrzymanka[1]

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. i B. lp od: kokot
odmiana:
(1.1-2)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikkokotakokoty
dopełniaczkokotykokot
celownikkokociekokotom
biernikkokotękokoty
narzędnikkokotąkokotami
miejscownikkokociekokotach
wołaczkokotokokoty
przykłady:
(1.1) Znaleźli na bulwarach pewną cukierenkę, gdzie były najsmakowitsze neapolitańskie lody, gdzie można było widzieć sławy literackie oraz najszykowniejsze kokoty[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kurtyzana, nierządnica
(1.2) utrzymanka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kokot m
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. cocotte[3]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: prostytutka
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: utrzymanka
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „kokota” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. ↑ S. Żeromski, Uroda życia.
  3. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=kokota&oldid=7915526”