timing

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

timing (użycie wyrazu obcego w języku polskim)[edytuj]

wymowa:
‹tajming›, IPA[ˈtajmʲĩŋk], AS[tai ̯mʹĩŋk], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.-nk- 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wybór precyzyjnego momentu do rozpoczęcia i wykonania jakiegoś działania z maksymalnym efektem
(1.2) muz. precyzyjne trzymanie się tempa utworu, zwłaszcza w wokalistyce
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) By być dobrym tenisistą, musisz mieć dobry timing.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) refleks, wyczucie czasu, zgranie w czasie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. timing[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Bogusław Dunaj, Elementy obce w najnowszej leksyce polskiej.

timing (język angielski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) timing
odmiana:
przykłady:
(1.1) To be a good tennis player, you have to have good timing.[1]By być dobrym tenisistą, musisz mieć dobry timing.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. timeless, timely
przyim. times
rzecz. timer, time
przysł. timely
czas. time
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Cambridge Advanced Learner's Dictionary